تحلیل و چشم‌انداز بازار آلومینیوم

قیمت آلومینیوم در بازار جهانی طی هفته گذشته نوساناتی محدود را تجربه کرد. آخرین قیمت بسته شدن قرارداد سه‌ماهه آلومینیوم در بورس فلزات لندن (LME) در تاریخ ۲۲ آگوست ۲۰۲۵ برابر با ۲,۵۸۷.۵ دلار در هر تن ثبت شد. این رقم نسبت به هفته قبل کاهش جزئی حدود نیم درصدی را نشان می‌دهد، اما همچنان بالاتر از سطح ابتدای سال باقی مانده است.

یکی از عوامل مهمی که در ماه‌های اخیر بر روند قیمت اثر گذاشته، کاهش موجودی انبارهای LME است. موجودی‌ها از ابتدای سال میلادی حدود ۱۹ درصد کاهش یافته و به کمتر از ۴۸۰ هزار تن رسیده‌اند. این کاهش عرضه، به‌طور طبیعی پشتوانه‌ای برای حفظ قیمت‌ها در محدوده فعلی محسوب می‌شود.

از منظر تکنیکال، سطح ۲,۵۷۰ دلار به عنوان حمایت اصلی عمل می‌کند و از دست رفتن آن می‌تواند مسیر افت تا ۲,۵۴۰ دلار یا حتی ۲,۵۰۰ دلار را هموار کند. در مقابل، مقاومت مهم در محدوده ۲,۶۳۰–۲,۶۵۰ دلار قرار دارد و عبور از آن می‌تواند بازار را به سمت اهداف ۲,۶۸۰ و سپس ۲,۷۰۰ دلار هدایت کند.

فعلاً بازار در یک محدوده فشرده بین حمایت و مقاومت کلیدی قرار دارد.

در بعد بنیادی، وضعیت بازار همچنان دوگانه است. از یک‌سو کاهش موجودی‌ها و محدودیت‌های تولید در برخی نقاط جهان، به‌ویژه تحت تأثیر سیاست‌های انرژی و هزینه بالای برق در ذوب‌ها، به نفع صعود قیمت‌هاست. از سوی دیگر، نگرانی‌ها نسبت به کندی رشد اقتصادی چین و ضعف تقاضای صنعتی باعث شده برخی مؤسسات بین‌المللی پیش‌بینی‌های محافظه‌کارانه‌تری ارائه دهند. به‌عنوان نمونه، گلدمن ساکس میانگین قیمت آلومینیوم در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۵ را نزدیک به ۲۰۰۰ دلار برآورد کرده است؛ در حالی که تحلیل‌های ابتدای سال نگاه خوش‌بینانه‌تری نسبت به این فلز داشتند.

پیش‌بینی آینده

با توجه به شرایط فعلی، می‌توان دو سناریو برای ادامه سال ۲۰۲۵ در نظر گرفت:

• سناریوی صعودی: در صورت بهبود داده‌های اقتصادی چین، تداوم کاهش موجودی‌ها و ضعف ارزش دلار آمریکا، احتمال عبور قیمت از مقاومت ۲,۶۵۰ دلار وجود دارد. در این حالت بازار می‌تواند تا سطوح ۲,۷۰۰–۲,۷۲۰ دلار در میان‌مدت رشد کند.
• سناریوی نزولی: اگر فشار ناشی از ضعف تقاضا در بخش صنعت و تقویت دلار ادامه یابد، احتمال افت قیمت به محدوده ۲,۵۴۰–۲,۵۰۰ دلار در کوتاه‌مدت وجود خواهد داشت.

به طور کلی چشم‌انداز بازار آلومینیوم در ماه‌های آینده بیشتر به وضعیت تقاضای چین و سیاست‌های انرژی در اروپا و آسیا وابسته است. کاهش موجودی‌ها همچنان عامل حمایتی است، اما برای یک روند صعودی پایدار نیاز به تقویت سمت تقاضا وجود دارد.